Katarynka powstała w 1881 r. jako jedno z ważniejszych ogniw w bogatej twórczości nowelistycznej Prusa. Jest to utwór, w którym autor Lalkidaje wyraz swoim zainteresowaniom społecznym, tworząc przy tym interesujący portret dziecięcy. Jeden z tych przywoływanych na dowód jego niezwykłej umiejętności „ożywiania” małoletnich bohaterów. Poważny temat, jakim jest kalectwo dziecka i jego wpływ na głównego bohatera, wzbogaca autor żartobliwymi uwagami wszechwiedzącego narratora. Poza tym z umiarem wyzyskuje wątki biograficzne, przemyca jedno ze sztandarowych haseł polskiego pozytywizmu (praca u podstaw), wygłasza pochwałę codzienności. A wszystko to podporządkowuje roli odgrywanej przez tytułowy przedmiot (sokół noweli) należący do innego (symbolicznego) porządku. Przedmiot zwyczajny i niezwyczajny zarazem.

Mapa serwisu: